คลังบทความ

read receipts

บทความจาก xmail ที่อ่านเข้าใจง่าย เรื่องกลโกงทางอีเมล ฟิชชิง ความเป็นส่วนตัว และความปลอดภัยของกล่องจดหมาย ทุกบทความระบุแหล่งที่มา

อีเมลขอโทษนั้นมาช้าตามเจตนา

เมื่อบริษัทยอมรับว่าสูญเสียข้อมูลของคุณ การละเมิดนั้นกลายเป็นข่าวเก่าแล้ว สำหรับทุกคน ยกเว้นคุณ

QR Code ไม่สามารถล้มเหลวในการตรวจสอบ DMARC และนั่นคือเหตุผลที่แฮกเกอร์ชอบใช้มัน

การตรวจสอบสิทธิ์ของโดเมนตอบว่าใครส่งข้อความ ไม่ใช่ว่าข้อความนั้นขอให้คุณทำอะไร การอ่านสิ่งที่อยู่ในภาพคือชั้นต่างหาก — และไม่ใช่ทุกผลิตภัณฑ์ที่มีความสามารถนี้

กล่องจดหมายของคุณคือแหล่งกำจัดขยะ และ Google กำลังเรียกเก็บค่าบริการให้คุณเก็บไว้

พื้นที่ฟรี 15GB ของ Gmail ดูใจดีจนกว่า Amazon, Substack และ DoorDash จะเติมเต็มไปด้วยใบเสร็จที่คุณจะไม่เปิดอีก

บรรทัดเดียวที่ซื่อสัตย์ในอีเมลทดลองนั้นคือบรรทัดที่คุณข้ามไป

ไม่มีใครจ่ายจริงให้คุณค่าธรรมเนียม $179 ด้วยความประหลาดใจ วันที่อยู่ในใบเสร็จที่คุณจัดเก็บในเวลาเพียงสี่วินาที

ไม่มีใครเดาได้รหัสผ่านของคุณ พวกเขาแค่นำมันกลับมาใช้ใหม่

การโจมตีที่ล้วงบัญชีเกมเก่าของคุณใช้รหัสผ่านที่คุณพิมพ์ที่ไหนสักแห่งที่สำคัญกว่า — และหลักฐานอยู่ในโฟลเดอร์สแปมของคุณน่อย

ทำไมผู้หลอกลวงถึงเริ่มส่งรูปภาพของลิงก์มายังคุณ

QR code ในอีเมลไม่ได้อยู่ที่เพื่อประหยัดขั้นตอนให้คุณ มันอยู่ที่เพื่อซ่อนจุดหมายปลายทางจากคุณ — และในบางสินค้า ก็ซ่อนจากเครื่องสแกนด้วยเช่นกัน

โจรข้ามไปชำระเงินด้วยการ์ดเครดิตของคุณ แต่ไปตรงเพื่อไมล์สายการบิน

ยอดคงเหลือที่คุณตรวจสอบสองครั้งต่อปีคือสิ่งที่อาชญากรตรวจสอบทุกวัน — และการนำไปใช้อย่างแทบไม่ทำให้เกิดการเตือนเลย

วิธีอ่าน DMARC Policy ของบริษัท ในสิบวินาที (และสิ่งที่มันไม่บอกคุณ)

บรรทัดที่ระบุว่าเจ้าของโดเมนต้องการให้ทำอย่างไรกับจดหมายปลอมนั้นเป็นสาธารณะและอยู่ห่างเพียงการค้นหาเดียว มันเป็นความชอบที่ระบุไว้ — ไม่ใช่ตัวกรองสแปม และไม่ใช่สัญญาเกี่ยวกับกล่องจดหมายของคุณ

ส่วนหัวอีเมลที่ส่งคำตอบของคุณตรงไปยังโจรธรรมชาติ

การประนีประนวมอีเมลธุรกิจแทบไม่ยุ่งกับการปลอมแปลงผู้ส่ง มันแค่เปลี่ยนฟิลด์เดียวที่อินบ็อกซ์ของคุณปกปิดไว้อย่างสุภาพ