Nazwisko Twojej poczty to kłamstwo, które spammerzy już przejrzeli

Spammer, który kupuje listę wyciekniętych emaili, uruchamia jedną schludną linię kodu przed wysłaniem czegokolwiek: usunąć wszystko od + do @. Twój ostrożnie otagowany jane+target@gmail.com staje się zwykłym jane@gmail.com w czasie mgnienia oka, a twój sprytny znacznik znika.

To brudna tajemnica plus-adresowania — sztuczki, w której dołączasz +cokolwiek do swojego adresu Gmail. Samo Google udokumentowało, że poczta wysłana na you+coupons@gmail.com ląduje w skrzynce odbiorczej you@gmail.com. To działa, naprawdę działa, i jest naprawdę przydatne do jednego zadania: filtrowania. Możesz przekierować wszystko otagowane +newsletters do folderu, który sprawdzasz w niedziele. W porządku.

Czego to nie robi, to nie ukrywa ciebie. Symbol + to publiczna, udokumentowana konwencja. Każdy spammer, każdy broker danych, każdy niedbały vendor marketingowy, który kupił twój adres podczas wycieku, może znormalizować go z powrotem do twojej голой skrzynki odbiorczej za pomocą wyrażenia regularnego, które mógłbyś napisać na papierze. Ludzie traktują plus-tagi jak przebranie. To są identyfikatory.

Więc gdy ktoś sprzedaje ci plus-adresowanie jako ruch na rzecz prywatności, mają rację w połowie i niebezpiecznie wprowadzają w błąd. Jako narzędzie kryminalistyczne? To przyzwoite — dopóki nie dojdzie do wycieku. Jako obrona? To drzwi z siatki.

Prawdziwym ulepszeniem jest serwis aliasów, który udostępnia całkowicie inny adres dla każdej rejestracji i przekierowuje pocztę do twojej prawdziwej skrzynki bez kiedykolwiek jej ujawniania. Apple Hide My Email generuje losowe adresy something@icloud.com i pozwala wyłączyć każdy z nich, kiedy tylko chcesz. Mozilla Firefox Relay robi to samo, bezpłatnie do pięciu masek, więcej w warstwie płatnej. Zamaskowany adres nie ma żadnego związku z twoim rzeczywistym. Nie ma + do usunięcia, nie ma nazwy podstawowej do odzyskania. Spammer, który kupuje tę listę, kupuje ślepą uliczkę.

Oto część, która zmienia to z wygody w moc. Daj Acme Tools unikalny alias. Daj dentystce inny. Daj temu podejrzanemu konkursowi trzeci. Dnia, w którym spam zaczyna bombardować jeden z nich, nie masz zagadki — masz podpisane признание. Adres, który kiedykolwiek posiadała tylko jedna firma, jest teraz w rękach spammera, co oznacza, że ta firma go wyciekła, sprzedała, lub została zhakowana. Nie zgadujesz, kto cię zawiedział. Czytasz to z koperty. Potem wyłączasz ten pojedynczy alias i twoja skrzynka odborcza staje się cicha, podczas gdy każda inna relacja działa nienaruszona.

To przycisk awaryjny, którego plus-adresowanie nigdy ci nie da. Wyłącz jane+acme, a spammer po prostu wyśle email do jane bezpośrednio, bo już usunął tag miesiące temu. Wyłącz maskę Relay, a poczta odbija się w pustkę.

Haczyk aliasów to tarcie. Musisz mieć serwis pod ręką podczas rejestracji, odpowiedzi przechodzą przez forwarder, a okazjonalny vendor odrzuca domenę @icloud.com lub relay przy kasie. Plus-adresowanie to zerowa konfiguracja i działa wszędzie tam, gdzie + jest dozwolony (i irytująco, niektóre formularze nadal odrzucają +, traktując prawidłowy adres RFC 5233 jako literówkę).

Mój werdykt: używaj plus-tagów do sortowania własnej poczty, gdzie tag jest funkcją i nikt nie próbuje go pokonać. Używaj prawdziwych aliasów wszędzie tam, gdzie przekazujesz swój adres obcemu. Pierwszy organizuje twoje życie. Drugi mówi ci dokładnie kto go sprzedał — i pozwala ci się od nich odciąć bez zmiany czegokolwiek w tym, jak się jutro logują.