Herkesin Övündüğü Asma Kilit Açık Kapıya Asılı Duruyor

DMARC kaydı yayımlayan alanların kabaca dokuzda sekizi bunu p=none olarak ayarlanmış durumda — sizi kim taklit ettiğini dünyaya söyleyen ve sonra onları hemen içeri alan mod. Red Sift'in son on yılı kapsayan analizi, gerçek DMARC uygulamasının yıllarca tek haneli rakamlar seviyesinde olduğunu ve hatta iyimser satıcı rakamlarının bile kayıtların büyük çoğunluğunu none'da bıraktığını gösteriyor.

İşte bu kelimeye gömülü olan şaka. RFC 7489'da açıklanmış olan DMARC, alan adınızdan geldiğini iddia eden bir mesaj temel kontrollerden başarısız olduğunda alıcı posta sunucusunun ne yapması gerektiğini karar veren şey. Bu kontroller SPF (bu sunucu sizin adınıza posta göndermesine izin mi var?) ve DKIM (bu mesaj sizin tarafından şifreli olarak imzalanmış mı?). DMARC üzerinde oturuyor ve bir karar veriyor. p=none karar olmayan karardır. Şunları söyler: dolandırıcılığı fark et, dolandırıcılığı kayıt et, bana dolandırıcılık hakkında bir rapor gönder — ve yine de onu teslim et.

Pili çıkarılmış bir duman dedektörü yine de tavanda asılı duruyor. Koruma gibi görünüyor. Koruma gibi fotoğraflanıyor. Mutfak yanmaya başlayınca sadece ses çıkarmıyor.

Gerçekten ısırgan iki ayar p=quarantine'dir — başarısız olan postaları istenmeyen klasörüne gönderer — ve p=reject'tir — alıcıya onu inbox'a düşmeden geri göndermesini söyler. Oyunun tamamı budur. Dolandırıcı billing@yourbank.example'ı taklit ederken, o banka reject yayımlamışsa bir duvarla karşılaşır. Banka none yayımlamışsa — ve çoğu yapmışsa — taklit, gerçek web sitesinden direkt çekilen gerçek logo'sunun tamamıyla birlikte inbox'a girer ve tamı tamına gerçek şey gibi görünür.

Herkes neden none'da takılı kalıyor? Çünkü none güvenli ilk adımdır ve güvenli ilk adımlar kalıcı bir adres haline gelme eğilimindedir. Oraya başlamışsınız, raporları okumuşsunuz, adınıza posta gönderen her meşru servisi — bordro satıcısı, pazarlama platformu, hiç belgelenmemiş bilet aracı — bulmuşsunuz ve hepsi doğru şekilde imzalansın diye sonra reject'e sıkılaştırıyor. O son hamle korkutucu olandır. Hala yabanda açık kimliği doğrulanmamış gönderen varken reject'e çevirirseniz kendi faturalarınızı kara deliğine yollamış olursunuz. Yani takımlar kaydı yayımlıyor, denetçiye bunun halledildiğini söylüyor ve bitirmek için hiç geri dönmüyor. Rapor e-postaları okunmamış halde birikmeye başlıyor. Pil dışarda kalıyor.

Mağdur siz, mesajı okuyan kişi. Bir marka DMARC'ı none'da bıraktığında, "onların gerçek alanından geldi" artık hiçbir şey ifade etmiyor, çünkü bir suçlunun taklidinin aynı gözün testini geçer. Bu tam olarak xmail'de alıcı tarafından gözlemlediğimiz boşluk: bir mesaj soğuk şekilde kimlik doğrulamasında başarısız olabilir ve yine de kamu hizmetçi şirketiniz gibi giyinmiş halde gelir, çünkü kamu hizmetçi şirketi internete hiçbir zaman sahteleri reddet dememiş.

İşte yaklaşık on beş saniyede çalıştırabileceğiniz bir test. Sizi "şüpheli etkinlik" e-postasıyla korkutan herhangi bir markayı alın — herkese açık bir DMARC araması açın ve onların alanını yapıştırın. Politika p=none okuyorsa, o şirket alıcılardan taklit takılmasını fark etmeyi ve bununla ilgili hiçbir şey yapmamayı istiyor. Milyonlarca alan her gün sessizce bu isteği yapıyor.

Çözüm daha fazla teknoloji değildir. Bir kelimeyi none'dan reject'e değiştirme cesareti. Alarm zaten dumanı görüyor. Birisi sadece pili geri takmak zorunda.